HaYaT vE HayAtA DAir HeR nE VaRsA...

Fri, 11 Sep 2009 04:18:00 +0300

Şimdi...

Başlamalıyım bir yerden. O yarınlara ısmarladığım, ''yarın yaparım'' dediğim, o yarınların eyleme geçecemiş öbür yarınların eşiğindeyken; ''yarın kesin yaparım'' dediğim dünün bu günündeyim. O ''yarın yaparım'' dediğimi yapmak için oturdum,sandalyemi düzelttim,kalemimi koyulaştırdım ve yazmaya sessiz bir sesle başlamak üzereyim... Uzun zamandır düşünmekte olduğumu yazacağım. yazdıklarım hayatıma kesintisiz,saf bir şekilde aktığı için önemli olacak. Ya da hayatım saf ve kesintisiz bir şekilde kağıtlara aktığı için hayatımı anlamış olacağım... Nerde ne yapılmış, hangi taşa takılınılmış,hangi engeller aşılmış,nelerde ısrar edinilmiş,nelerden kaçılmış bunlar gibi bir çok ''neler'',''hangileri'', ''ne'',''nasıl'' sorularının soru işaretleri silinecek cevapların galibiyetiyle sonuçlanacak bir iç döküş yada içe bakış olacak bu yazı...

Bu kadar uzun zaman kendimle hesaplaşmamış olamam.İnsan bu kadarda kendini unuturmu? Şüphesiz unutmamışımdır da bir kenara bırakmışımdır. Ama Öyle olmuş ki kendimden bihaber oluşum bir yığın soruyla ve soruların sorularıyla muhattap etmek üzere beni. Nereden başlamalıyım? nereden! Bir yerden tutmalıyım ipin ucunu o hayal dünyamın ucsuz bucaksız ovalarında yakalamaya çalıştığım ilk okul kaçaklarının buluştuğu uçurtma kapışmasının kaçırılan ip uçlarının hüzün anını yaşıyorum... Gitti! tühh! diyorum hep... Ama o ip elimdeydi. Elimden kaçtı.Kaçırmamak elimdeydi. Kaçmadan önce ipe dikkatlice bakmalıydım. Evet öyle yapmalıydım. Ama ozamanda uçurtmayı izliyemiyordum ya da uçurtmanın masmavi semadaki büyülü dansı beni ipten uzaklaştırıp ipini kaçırdığım düşlere götürüyordu... Uçur.. ( devamı )

satr-ı mahküm

Mon, 24 Aug 2009 03:05:00 +0300

Bu gece...

Gece mi gündüz mü ? belli olamayan bir andayım yine
Sıkıntım, dert batağı anlarım yok eskisi gibi
Vucudumu korku titremeleri de sarmıyor artık
Korkmadığımdan değil korkuya alıştığımdan

Belki bulunduğum an faklı
Ama ben faklı anlardayım
Soğuk bir İstanbul sabahını düşlüyorum
Sıcacık samyeli eserken

Ayaz şuanki sıcaktan daha soğuk
Karanlık ile aydınlığın buluşması şuanki buluşmadan daha bir özlemli
Dünden yerde kalan kar
Düşlerin bile buz kestiğı bu şehirde
Katılaşan duygularıma hevesle semsert olmuş
Elle dahi tutamadığım hayallerim İstanbulun
Ters,dik kaldırımlarında oradan oraya savruluyor

Yürümeye çaılıyorum
Şuanki samyelinden daha bir korkunç
Soğukla rüzğarın el ele verdiği
Düşlerimi çatlatan tuz buz eden bir soğuklukla
İnatlaşarak yürümeye, ayakta durmaya çalışıyorum

Şuan duygularım ne kadar eriyip yok olmussa
O karanlıkla aydınlığın el el tutuşup ayazı ortaya çıkardığı düşlerimde
Daha çok buz kesmiş...
Şuan ne kadar zorlanıyorsam ellerimle kalemime hükmetmeyi
O anda ayaklarıma söz geçirememekten şikayetçiyim...

Bir köşe başı daha geçmek üzereyim
Soğuk ve fırtına karşımda
Arkamda donmak üzere olan düşlerimle
Köşenin ardını merak ediyorum
Şuan ne kadar üşümek istiyorsam
O an okadar güneşi görmek istiyorum

Karanlık...
Elini uzattığından beri gündüze
Gece kaybettiğim umut, yanımda beliriyor
Şuan ne kadar umutsuzsam soğuktan yana
O an sıçak bir kahve içiriyor umut türküm bana

O an ve ya bu an
Soğukla sıcak,bir hayalin sınırını yansıtıyor
Hay.. ( devamı )

insan

Sat, 08 Aug 2009 15:52:00 +0300
Teker teker dizildi engeller
iblisler,kader korkakları
Bir de ben...
Tek başıma alt üst ettim dengeleri
Kendimi bile yendim...

Şaşkınlıkğa şaşkın kalanlar
Günahsızların şaşkınlıklarına ugrarlar
Şaşkınlığa şaşmadan
Ammena demek kafidir
Hayatı öğrenmek ve şaşmamak için

Mutlu olmanın yolundaysan
Güle ulaşmak için
Gülizarlarda kanamalı avuç içlerin
Tek bir damla kan akıtmadan ulaşılan gül
Solmaya mahkümken
Avuçları kan dolan gül avcıları
Kendi kanlarıyla sularlar gülleri

Kolay elde edilen
Kolay kaybolur
Kolay yazılan
Kolay silinir

Uğraşılan,bıçakla yazılan
Zor silinir,silinsede hatıra kalır geçmişin yarık izleri
Akan su geçirilen boş zamansa
Kalan kum emektir...

Konuşmak,haykırmak
Rahatlatıcı olsada
Anlık sinirden ibarettir
Susmak ise
Daha güçlü haykırışların sessizliğidir

Aşk uzaksa
Uzağı yakın etmek
Yakınları uzak etmekle eş değerdir.
Ders vermeden ders almak gerekirken
Doğru derslerin doğru akıl hocalarının noksanlığı
Yalnışarın doğrulara karışmasına neden olur
Oysa geçek olan hedefinden şaşmamaktır
Yalnış hedefler yalnış sonuçların
Son bulmayan bunlarımlarına gebedir
Öyleki;
''Deveyi merkep pazarında bulamassın''

Hayal kurmak güzeldir
Hayal alemi toz pembedir
Ancak yaşam romantik değildir
Realizmin rüzgarları eser
Kol gezer gerçekler yalnış sokakların yalanla yıkanmış kaldırımlarında

Yaşam,suçların atıldırğı,
Her yalnışta sorumluluğu ona yüklediğimiz
Sevmediğimiz bir adama benzer
Günah keçisi ilan edilecek olan
Ta kendimizdir aslında
Gerçekl.. ( devamı )

suskunluğunuzu dinleyin

Tue, 02 Jun 2009 11:46:00 +0300
Yaşadınız...
Yaşıyorsunuz
ve
Öleceksiniz...

Bir ölüm sessizliği gibi geçmiş olsa da yaşam
Yine de sessizliğin sesi olmayı becerdiniz
Yeri geldi güldünüz, yeri geldi yağmurları kıskandırdı göz yaşlarınız
Hepsinin yoplamı yaşamı verdi size...

Sadece yaşamı...
Yaşıyorsunuz, nefes alıyorsunuz, konuşuyorsunuz, susuyorsunuz...
Kızdığınızda oluyor,sakinlikten bulutların üzerinde olduğunuzda
Tamam artık! yeter deyip bardakları dolduran suların taşkınlığını da yaşıyorsunuz
Susup, kenarda kalıp hayatı izlediğinizde oluyor....

Peki susmak mı önemli bu hak kavgasınının hüküm sürdüğü yaşamda
Haykırmak mı?
Haykırsanız elinize ne gececek susutuğunuzdan biraz az biraz fazla
Öfkeyle kalkıp zararla oturduğunuzda oluyor alt etmenin huzuruyla başınızı yastığa koyduğunuzda

Peki, Kaybedenin olduğu bir yarışta kazanmanın mutluluğuna değermi Haykırmak!
Kiminize göre değer, kiminize göre değemez!
Yaşamda böyledir.
Öyle bir söz çıkarkı dilinizden
Duduaklarınız dahi şaşırırı söylediğine kulaklarınız duymaktan çekinir...

Söz söyleyip konuşmanın peşine düşeceğinize
Susup konuşmanın yararı yep yeni doğan gün yüzleriyle eş değerdir...
Son sözlerinizi söylemekte acele etmeyiniz
Bilimelisinizki son sözlerni söylemede acele edenler,
Daha sonra söyleyecek bir tek sözcük dahi bilamazlar...

Susun,Susun,Susun

Süküt ile tanıştırın hayatınızı
Yıldırımların eksik olmadığı,
Gök gürültülerinin yeri göğü inlettiği O hayatınızdan biraz sıyrılıın
Kendinizle Kendi susukunlğunuzla tanıştırın kendinizi

Hsnaa...
.. ( devamı )

düşlerimiz

Mon, 25 May 2009 19:12:00 +0300
Ne yalan ne gerçek
Ne yaşanılan ne de yaşamdan gayri
Huzur ve sükün gibi
ömür, bir yağmur,
Bir fırtına,
Bir güneşli gün gibi

Hayatıma süküt ettiren
suskunluğuma neden olan
Tozpenbe düşlerin,
Kırık,acı ve şevkatten uzak
Izdırap duvarlarlarına çivilenmiş gibi
Bir işkence misali... susmak

Ya da cesarretten uzak,
Belkide serbest kalan mahkümların
Özgürlük sevinci gibi
Bir tuaflık var bugün üzerimde

Hiç olmadığım kadar yorgun
Hiç susmadığım kadar suskunum
Aynı zamanda kendimle çelişirken
Bu çelişiklik zincirinin halkaları
Bir bir gözümden sonsuzluğun
Sonsuz ve dipsiz kuyularına sürükleniyor

Nereye gidiyor düşlerim...
Hsnaa..... ( devamı )

Bilmeliydim

Wed, 20 May 2009 22:02:00 +0300
Bilmeliydim...

Sonların hep hüzünlü oluşunun nedeni
İklerin hep mutlu oluşuymuş...

Keşklerin nedenleri
Nedenlerinde Neden olanları
şimdi suskun...
Şairliğime bırakmışlar tüm yükü
Acı bana gülüyor!
Alay ediyor hüzün satırlarımda dolaşarak
Kanıma işleyen mutsuzlugumun
Alıştırmış olduğu mutluluk
İyice çephe gerisine çekilmiş olan hayat savaşından
Son yıkılmayan kalelerinden birisinin işgaline aglıyor...

Terk etmeyeceğim!
Bırakmayacagım satılarımı hüzüne
Gülücük kokacak
Gül yüzlü ğülleri işlediğim satırlarım...

Yenilmeyeceğim sana
Yıkamayacak hüzün silahın
Aydınlık ufkumu...
Terk etmeyeceğim...

Benliğimide alıp gitsen
Kendimi kendimden de söksen
Her hüzün yağmurunda yeniden var olacağım...
Korkmuyorum
Korkularımdan korkmuyorum...

İşgal edilen düşelerim
Teslim olmayacak!
Direneceğim sana
Korkmuyorum
Ağlamayacagım!
Kalbim oturmuş ağlasada
Güleceğim!
Sana İnat!

Güldürmeyeceğim hüznümle seni
Bedduam olmayacaksın Belki ama
Dualarımdan eksik kalacak
Bedduaların yakıştığı ömründe

Sana inat
Büyüyeceğim
Benliğim benliğime sığmayacak
Hüzüne karşı
Acıya karşı
Sana karşı
Büyüyeceğim...

Hsnaa... 005.. ( devamı )

Düşünün

Thu, 14 May 2009 11:23:00 +0300
Şöyle düşünün

Yaşam ve mücadele mücadeleye değer bir durumsa sakın peşini bırakmayın
Düşün yollarına
yapışın yakasına mutluluğunuzun
Değiyorsa...

Değiyorsa ağlayın
Utanmayın ağlamaktan
Gerekirse susunda
Susmanın susturduklarına bakmayın
Yaşamın verdikleriyle susarlar onlar

Fazla değer büyütmeyin
Hemen vermeyin elinizdeki avucunuzdakileri
Yüreğinizin sesini duymayanlara seslenmeyin
Acımasız olun bazen
Bazende merhametli...

Ne gaddar olun
Nede çok çeken...
Genel yaşayın genel olun
Ayrıntılarda gizli olsada yaşam
Ayrıntıların takıntılarına takılmayın
Özgür olun...

Özgürlük hissinin güzelliklerini hissederken
Fazla açılmayın...
Yaşam güzel olduğu kadar,
Zor deryaların sahilini teşkil eder.
Ya o Derya'da boğulun
Ya da bir tek kulaç dahi atmayın...

Oynamayın hayatınızla!

Hsnaa..... ( devamı )

Hoşgeldin

Fri, 08 May 2009 20:31:00 +0300
Hoş geldin öz ruhum
Hoş geldin aydınlığım,karanlığım
Hüznüm,mutluluğum
Hoş geldin...

Kavgalarımın sebebi
Yenilgilerimin galibi
Hoş geldin
Sen gittin
Satırların giderken
Döndü bana
Satırlarıma hoş geldin
Gün yüzüm...

Çok sevecekler seni
Benim seni sevdiğimden çok,
Sana tutkun oldugumdan da tutkun
Benim sana bağlandığımdan daha güçlü bir bağ olacak
Yorgun ama dinç satırlarım

Sen gittin ama
Beyaz sayfalarıma gönül kalemimden
Damla damla dökülüp geri dönüyorsun
Yagıyor yağmurların kupkuru çöllerime

Hala gittiğin ve satırlarıma düştüğün andayım
Sana belki tutkun olamadım hiç
Ancak tutkunluğumun tutukluluk hissi
Yüreğimle hapislerde güneşin doğuşunu bekliyor
Belki güneşin doğmayacağını biliyor ama
Üşümemek için sıcagı düşündürüyor
Mavi suların soguk rengi...

Aslında gitmedin sen
Geldin!
Geldin sen ayyukta duyulan sessim!
Gokkubbeyi inleden acım
Geldin sen
Geldin!

Gitmiş olsaydın
Satırlarıma yıldırım düşürmezdi hasretin
Hüzün sağnagında ıslanmazdı düşlerim
Yada bedenim uşumezdi kollarında üşüdüğü kadar....

Göz yaşım!
Merhaba dedin yeniden
Yeniden koştun bana
Gitmedin sen
Gitmiş olsaydın gittiğin her adım geri getirmezdi seni

Karanlığım,gökyüzüm,güneşim,aydınlığım
Hoşgeldin...
Belki hala bilmiyorum gözlerinin rengini
Hala teninin sıcaklığına alışamadı tenim
Ancak senden bihaber oluşum
Gittiğinin yüzünden degildir.

Gözlerine bakamadığım,
Ten.. ( devamı )

son söz son yazı

Mon, 27 Apr 2009 17:49:00 +0300

Susun!
Yürek konuşacak!
Herkes sussun
Sizde dereler!

Haykıran her ne varsa
Şu hududu aşamayan düşlerim
Bu gece,bu gün,bu an
Bir Haykırışla konuşacak

Uzun zaman sonra
Yada ilkkez
O zaman saygı duyun bana kuşlar
Susun ne olur

Bir isyan başlatıyorum
İsyanlara isyan eden yüreğimde
Gidenlerle gitmeyenleri ayırmadığım ömrümde
İlkkez birine,bir şeye
Gitme yada git diyeceğim...

Susun!
Konuşmak için susmadım
Ama konuşacağım
Bir devre şahit olacak,
Bir devrimin devrilişine sebebiyet verecek bu yıkım
Yada yapım...

Yapılacak olan yada yapılmaması gereken
Ve konusan ne varsa sussun!
Konuşacak olan
Daha evvel konuşmamış Olan suskunlarındır

Ne akarsın...
Eyy Karadere!
Neden sussmassın
Eyy özgürlük güvercinleri
Zaten Özgür değilmisiniz?
Tek hedefiniz;
Ölüm rüzgarları gelene kadar
Rüzgarlarda özgürce kanat çırpmak degilmiydi?
Bu Haykırışlar neden?...

Ya siz kıpkırmızı bir mutluluga sahip olan
Gül Yüzlü ''Gül''ler neden haykırıyorsunuz ki
Dikenlerin kanattığı yürekler haykırmalı
Mutlu görünüyorsunuz O kıpkırmızı mutluluk diyarlarınızda
Neden benliğinize yetmiyorsunuz ?
Aradığınız başka ne olabılır?
Kıpkırmızı olup büyümek değilmi ?
Acılmak güzel gözükmek değilmi tüm arzunuz?
Neden haksızlık ediyorsunuz ki...
Yoksa İnsanlar gibi yetinmeyi bilmiyormusunuz?

Susun!...
susun! konuşacak olan yürek!
Hak etti bunu konuşurken bile sustu
Eline ne geçti belki biraz kırgınlık
Birazda kızgınlık
Ve bir kaç satır...

Ne olursa olsun İ.. ( devamı )

Mon, 13 Apr 2009 18:27:00 +0300
O Sen miydin?...

Gecelerimin zifirisi
Gündüzlerimin karanlığı,
Dudaklarımın sukütü,
Sessizliğimin sebebi

Sen miydin...

Geçip gidecek olan kervanlar yürüyor önümde
Bir selam kopuyor gök kubbeden
Kazananlara,susanlara,haklı olanlara dair
Yenilen yine yenik...

Sen miydin?
Yenilmez bileğimi yenik kılan
Sen miydin?
Aydınlık ufkumu karanlıga boğan

Olsun deyip koşmak var şimdi
O diyarlara İşte Onlara koşmak var şimdi
Silip atmak herşeyi
Kadir bilmezleri o haliyle bırakmak

Senmiydin demek yerine
Küfürler saymak
Agzını bozup
Beddua etmek...

Elimden birşey gelmiyor diye haykırarak
Ellerimi aciz kılan asıl acizlere
Verilebilecek en büyük mükafat
Suskunluğu bozup benliğinden fırlayan insanlar gibi
Tıpkı ''onlar'' gibi
Asalet zincirlerimden sığrılamam ben
Bilmediğim bütün küfürlerin
Tek adresi olmaya hak eden
Gönül dünyanı
Sessizliğe boğuuyorum
Senin karanlıkta bıraktığın,
Haykırışlarla inlettiğin gönül dünyan
Sessiz ve bensiz artık....

Ezdirmeyeceğim kendimi
Ezilen ben olmuyorum artık
Ezilen senin beş para etmez gururun
Ve gurursuzlugu gurur sanan
Kupkuru halin....

Yaşamı alaya almak güzel
Ciddilikten uzak
Tebessümlerin yerini Kahkhaya bırakmak hoş
Ancak yaşam nerede?

Susmak düşer
suskunluğu düstür edinmiş
Dudaklara,
Küsmek düşer bensizliği hak etmiş

Suskunlar sustuklarıyla,
Haykıranlar son haykırışlarının bogazında düğ&uum.. ( devamı )

çalıntı

Fri, 06 Mar 2009 18:17:00 +0200

Çok kötü bir tokat yedim
Görülmemiş
Duyulmamış bir haykırışla
Uyandım uykularımdan...

Uyandığımda
Tebessümümün gittiğini fark ettim
Ğülemiyordum
Oysa çokça gülmüş,hatta kahkaha atmıştım geçmişte

Birşeyler oldu bana
Neden gülemiyorum
Tebessümümü kim ve nasıl sildi
Gül yüzümden

Tertemiz göz bebeklerimi
Ağlayışlarmı kirletti
Neden eskisi gibi parlak değil yaşam?
Gülüşmeler çok mu geldi bu günüme

Neden sustum
Haykırışlarım bittimi
Sıra onlarda mı?
Yeter mi bu kadar konuşmak
Karanlıkların layık oldugu hayatta

Sahi nerede benim tebessümüm
Gülmeliyim...
Tebessümümün yada göz yaşımın sorumlusu kimse olmamalı
Ben ben olmalıyım
Tebessümüm çalınmış olmasına aldırmadan
Geri çagırmalıyım...

Yazılmamış satırım kaldımı acaba
Yaşamın benden aldıklarına dair
Alan alsın benden
Elbet geri alacak güç kudretini toplar parmaklarım

Hsnaa

Hsnaa
.. ( devamı )

Veda-i Şiir

Thu, 26 Feb 2009 17:52:00 +0200
Nasılda düştün içime
sevsen ne olurdu?...
Ne olurdu karanlık ömrüme,
Minicik bir ışık yansıtsaydın.

Aydınlığını almazdım ki
Çalmazdım aydınlık ufkunu
Hapis yaşamazdın
Güvercinlerin dahi özgür oldugu gönlümde

Sende özgür olurdun
Tanımadığın
Mutluluk hudutlarını aşar,
Beraber dertleri,hüzünleri
İkiye bölerek koşardık.

Sevseydin ne olurdu?...
Korkularından sıyrılıp,
sessizlikten
Haykırışların gökkubbeyi salladığı hayatımda
Sükütüm olurdun...

Gözyaşlarının yerini
Ne zaman tebessüm alacak
Dediğin her anda
Tebessümün olurdum...

Sevmenin anlamından bihaber olan
ömürlere sevmeyi öğrettiğim hayatta
Çok şey iştemiş olmalıyım
Sevilmeyi sende yaşama hayalimle

Olmadı yapamadım
Ömrümün sende kilitli olacağını bilerek
Kimseye evet diyemedim
Kiliti bozuk gönlümde de
Bir sana ''hayır''

Oysa gerçek sevginin peşinde olan ömürlere
Örnek olan yaşamımda
Herkesten artırarak,esirgeyerek
Biriktirdiğim gerçek sevgi sözlerimi
Yüreğimden kalemim aracılıyla
Sana haykırıyorum...

Önünde diz çöküyor satırlarım
Gururum tanınmaz halde...
Seni neden çok seviyorum sorusunu
Sordugumda kendi kendime
Satırlarım haykırıyor...
Hiç bir beşerin eğemediği boynum bükülüp,
Sana tutkun çümlelerim,
Kimseye yazmadığım satırlarım
Sessizce yazılış amaçlarını fısıldadığında kulağıma
Hatırladığımı yazıyorum şuan sana

Bana, satırlarım;
Yazılacak bir sevda varsa bu kısacık ömürde
Onunda senin sevd.. ( devamı )

ben...

Sun, 22 Feb 2009 03:28:00 +0200
Herkes bir yerlerde...

Ben nerelerdeyim...
Yurtum,mekanim varmı
Eskisi gibi..
.. ( devamı )

Wed, 18 Feb 2009 02:37:00 +0200
Nedense hep bu saatlerde düşüyorsun içime
Hep seni düşünmelerime dayanamadığım an
Alıyorum elime kalemi
Yazıyorum uçsuz bucaksız dünyanı

Nedense sessiz bir çığlık gibi kopyorsun yüreğimden
Haykırşlarının sayısı kadar dert biniyor üzerime
Susmuyorsun,susturamıyorum seni
Yüreğim haykırışlarınla yankılanırken
Sana dur! diyebilmek,
Yeter ağlatma artık
Diyebilmek için
Yaşam hududumun tüm güzelliklerini verebilirdim

Susturamıyorum seni!
Yada ben ne yapıyorum suan
ıcımden gelenlere yenılerını eklmemem neden!
Neredeki karanlık gecelerın sahıplerı

O uyurken benı ayakda tutan Şey ne?
Neymiş bu
Neden kalp atış hızım bu kadar acelecı oluyor bazen
Neden nefes alamadığımı hıssedıyorum
Nedir kı cekılen bu çile
Ne olmus bana
Neden aglıyormusum
Gulmek harammıs bana
GÜldürmek için mi varmışım

Gülemezmişim ben
Ağlarmışım hep
Ağlatmayan ağlayan olurmuş hep
İnsanlık diye birşey yokken
Yok olanı ortaya cıkarmakmış benim uğraşım

Olsun be!
Ben razıyım ağlamaya
Ağlatan olmadıkça
Ben bilirim son çizğimi
Bana çizdiren olmadıkça...

Ben sessizliğin sesini duyanlardanım
Benim yüreğim
Yetmiş yerinden yetmiş kere hançerlensede
Benim bir hançerim dokunmaz
Acımasız ellerin yüreğine

Ben buyum acımda sevincimde bana ait
Hüznüm,Mutluluğumun adı ''ben''
Kimsenin derdi kimsenin dert çeketi olmadım hiç.
Dert batağı günlerin aydınlığı olmaya çalıştığım hayatta
Bir amenna beklemeden tükettiğim nefesimde
''gel'' demeyi hak eden yar'' Nerelerde?

Hangi yalan deryasında
Hangi uykuların kucaginda
Hangi.. ( devamı )

beni tanımak

Wed, 18 Feb 2009 02:34:00 +0200

Beni bilmek,
Hayatı tanımaktır.
Beni bilmek yaşamı alaya almaktır.
Beni bilmek...
Kendini anlamaktır.

Ne kadar da biliyorum dersen beni
Ne kadar tanıyorum dersen gözlermi
Ne kadar tahmın edebiyorum diyorsan
Yasam hududumu
Bildiklerin bilmediklerinin yarısı bile degıldir.

Seni sevmek ne kadar zorsa
Beni bilmek iki katıdır zorluğunun
Zor olsan da zorluk kadar
İmkansizdir sınırımı çizmek

Bilmediğin yönümle karşılaştığın her an
Senin zorluğunda yumuşarken hayat
Benim tanımımda hayretler uyandıracak
Çünkü Beni tanımak...
Zor olanları kolay etmek,
Yaşama başka pencerelerden bakmak gibidir

Beni tanımak,
Seni yaşatmaktır.

Hsnaa...
.. ( devamı )

son söz

Mon, 09 Feb 2009 20:00:00 +0200
Bütün doğrular yalan çıktığı an
Yalanlardan sıyrılıp,gelmesini beklediğin,
yalvarıp yakardığın.
Gururunu yerlere,ayaklar altına serdiğim bir andayım.

Nasılda bir sevgi,
Nasıl bir aşk büyütmüş
O küçücük ellerin
Nereden de yapışmış aşk gündüzlerim yakana
Nasılda bağlanmış,
Aşkta titrek ellerim sana

Oysa geçen ömürde
Mutluluğun zerresini dahi görmemiş olan gözlerim
Bu kadar yakınken mutluluğa
Neden? hala uzaklara hasret
Neden? ''Neden'' deyişlerimin ardı
Dolan gözlerle son buluyor.

Oysa tek damla gözyaşına dahi denk gelmeyen yaşam,
Ne kadar da boş!

NE kadar da boş geliyor
Bir beşere yazılmış satırlarım
Ne kadar da anlamsız,
Mutluluk potresini çizme uğraşım.

Şimdi yitik ve yıkık bir aşk masalının
Aşk olmayan,acı,hüzün olan
Son satırlarındayım...

Yine yazıyorum...
Yine birşeyler karalıyor,
yine bir uğraştayım.
Ne zaman dinecek
Kalemimdeki yaşam göz yaşları?
Ne zaman mutluluk alacak
Hüzün dolu satırlarımın yerini...

Ucu bucağı belli olamayan gönlümde
Kimseye tamat etmeden yaşadığım ömrümde
Görülmedik hesap kalmasın diye mi?
Unutulmasın diye mi?
Hatırlanıp,geçmişe vay be! demek için mi?

Hayat ve hayatın bir yansıması olan sen,
Hep son sözü söylemete acele davranırken
Ben hala susuyorum...

Susarak konuşanların hüznünü yaşattığım
gönlümde,
Hala
Son sözümü söylemiş değilim.
İki kelimen var dudaklarımın arasında
Söylesem isyan edersin!

hsnaa...

.. ( devamı )

Terk-i şiir

Wed, 14 Jan 2009 21:25:00 +0200
Bu şiir sana...

Yazılamayan tek satırım sendin
Yazmadığımdın
Hayatımda kaleme almaya çalışacagım,
Yürek yüreğe işleyecegim son şiirim,
Son nefes gibi yazacagim,
Son notkam olacaksın
Şaiirlik yanımın.

Bitireceğim herşeyi,
Yakacağım aşıklara aşk olan satırlarımı
Gidişlerin ve geriye dönmeyişlerinin
Hesabını,yada hüznünü vermiyorlar bana

Herşeyi yazacağım,
Sözlerin yazılacak ilmek ilmek işendiği gibi
Yüreğime...
Sen olacaksız satır aralarımda,
Senden bahsedecek yazılan son umut türküm

Hayallerimin ulaşılmazlığı gibi
Yaşamın tuaflığı gibi
Seninde gelişin tuaf oldu
Güneş ne zaman doğmuştu ki...
Güneşin ilk battığı memlekette bana doğacak

Şaşkınlığım hüzün ve mutluluğu bir arada yürütürken
Beynime kalbimden gelen sinyalleri
Engelleyemez oldum
Durup düşünürken hayatı
Düşlerin kırık,acı çektiren dakikalarına her an muhattap olmayı göze alarak
Senin şiir'ini yazımdım...

Tutukluluk yada hüzün resmini çizmede usta olan parmaklarım
Seni anlatacak ya son sartırlarımda!
İlk ve son olarak birini ekleyecek ya yaşam tecrübeme
Korkuların korkularıyla birlikte yazacagım seni!

Olmadı,yapamadım
Seni bırakıp gidemedim
İhtiyacın da yokmuş bana
Bensizde yapabilirmissin
Bende sensiz yapabileceğimi umarak,
Bir bilsen,
İpini kaç kere çektim!
Kaç kere önümde diz çoktürdü satırlarım seni
Kaç kere seni sevmiyorum diyerek
Deryalarında boğuldum...

Seni sevmiyorum derken bile
Seni sevdiğimi anladığımda
Bakışlarına mutluluk yerine
Acımasızlık sinmişti sanki...

Sanki ge.. ( devamı )

Anılar...

Sat, 10 Jan 2009 18:50:00 +0200
Anılar mı?
Hagileri?
Sahi varmıydılar...
Hiç oldularmı acaba?
Anı da ne ki?
Yaşanılmışmıydı?
Geçmiş olandı galiba
Hatırlamalıyım acı yada tatlı olmalı
Acı olan mı anı?
Tatlı olan mı?
Yada her ikiside mi?
Ya neymiş bu ?
Düşüyormuş peşine adamın
Neydi acaba
Zor birşey mi ?
Yoksa itiraf edemediğim,
Hatırlamak istemediğim
Geçmişim mi?

Öyle birşey galiba
Bazen susturmak istersiniz onları
Kes sesini be!
Dersiniz
Bir süre susar
Bir süre daha...
Ancak bir yerde haykırışların sonu gelmez
Anılar düşer peşinize
Siz kaçarsınız
O kovalar siz kaçarsınız
Doğanın kanunu dur
''kaçan kovalanır''
Rahatsızsanız bu kaçıştan
Geri dönün
Sarın elinize anıların kıvırcık saçlarını
Sorun hesabınızı
O da size sorsun...

Ne kaybedersiniz ki...
Geride vermediğiniz hesap kalmaz
O kadar...

Yine de beni dinleyin siz
''Dönün geri''

Hsnaa..... ( devamı )

Hayat21

Wed, 31 Dec 2008 16:01:00 +0200
İlkten bir ışıkla başlar herşey
Yada sönmüş bir kora düşen kıvılcımla
Yanmak istenilmez ilk önce
Yaşanılmış ömürler yakmıştır geçmişi çünkü

susarak, gözlere düşer konuşmalar
İlkden haykırmak olmaz sessiz bakışlarla başlar ilk haykırışlar
susmanın sonu konuşmak olmaz
Dudaklar susmaya susar,
Gözler boş yere dolmaz

Merkezde başlasa da yangın
Kenarlardadır asıl kor
İçi yakmaz...
Yangınlar kenarda başlar
Merkezde son bulur

Tam ortasına geldiğinde yanmalar
İşte ozaman başlar hayattan soğumalar
Aslında kuru bir yangın öncesinde
Kuru bir istek yatmaktadır

Kupkuru bir dostluk,
Rüzgardan korunmak için,
Kupkuru bir duvar...

Hsnaa..... ( devamı )

16. Bölüm

Sat, 27 Dec 2008 18:47:00 +0200

İsmail, Huzur dolu,tebessümlü ve heyecanlı bir şekilde evine girdi artık bu şehirde de bir mutlu anı olduğunu düşünecek geçmişte bu şehir de de beni ben edecek seylere imza attım dıyecekti. İsmail'in içindeydi bu kimseyi kıramıyor,kimsenin onun yüzünden üzülmesini asla istemiyordu.Kendisinin farklı olduğunu düşünmüyor,bu farklılıgın nedenini sorgulamıyordu... Bir an Seda'ya haksızlık ettiğini düşündü.Şaşkınlıkla bu da nerden çıktı! o ''çok haksız'' deyip kestirip attı. Ancak ''kestirip attığını'' sadece düşünmüş oldu. O düşünce onu kemirmeye başlamış,İnsanalara her tebessümle baktığında kendini suçlamaya başlayacagının ilk sinyallerini vermeye başlamıştı yorgun ama genç yüreği...

Şimdi hazırlık yapma zamanı bu şehirden uzaklaşma zamanıydı belki Sevda ile Mehmet'in düğününe kalabilirdi yada kalamazdı. Sahi onların bir düğünü olacakmıydı kimseleri yoktu ki... Bir an dondu kaldı bir iyilik diye düşünürken evden aceleyle çıktı. Bir telefon kulubesine girerek cebinden bir kağıt parçası çıkardı. Ve Ayşe'nin telefon numarasını telefona tuşladı. Ayşe bu şehirden uzaklaşma ve yolculuga hazırlık telaşındayken telefonu açtı...
Efendim!
Alo!
Ayşe, İsmail'i tanımıştı...
İsmail, ''bir konu için senin yardımına ihtiyacım var eğer işin yoksa görüşebilirmiyiz'' dedi.

Ayşe, İşinin olmadığını söyledi, ''görüşebiliriz tabiki'' dedi.
Ve Ayşe kendi arabasıyla İsmail Dolmuşla Eyüp'de bir caybahçesinde buluştular...

İsmail,daha önceden gelmiş, tebessümle söylediği çayı içiyordu. Ayşe'de çok geçmeden bu tebesüsümlü anı yakalaybildi.

Samimiyetle ''Oh! İsmail bey! keyif çayı i&c.. ( devamı )