Yaşadınız...
Yaşıyorsunuz
ve
Öleceksiniz...

Bir ölüm sessizliği gibi geçmiş olsa da yaşam
Yine de sessizliğin sesi olmayı becerdiniz
Yeri geldi güldünüz, yeri geldi yağmurları kıskandırdı göz yaşlarınız
Hepsinin yoplamı yaşamı verdi size...

Sadece yaşamı...
Yaşıyorsunuz, nefes alıyorsunuz, konuşuyorsunuz, susuyorsunuz...
Kızdığınızda oluyor,sakinlikten bulutların üzerinde olduğunuzda
Tamam artık! yeter deyip bardakları dolduran suların taşkınlığını da yaşıyorsunuz
Susup, kenarda kalıp hayatı izlediğinizde oluyor....

Peki susmak mı önemli bu hak kavgasınının hüküm sürdüğü yaşamda
Haykırmak mı?
Haykırsanız elinize ne gececek susutuğunuzdan biraz az biraz fazla
Öfkeyle kalkıp zararla oturduğunuzda oluyor alt etmenin huzuruyla başınızı yastığa koyduğunuzda

Peki, Kaybedenin olduğu bir yarışta kazanmanın mutluluğuna değermi Haykırmak!
Kiminize göre değer, kiminize göre değemez!
Yaşamda böyledir.
Öyle bir söz çıkarkı dilinizden
Duduaklarınız dahi şaşırırı söylediğine kulaklarınız duymaktan çekinir...

Söz söyleyip konuşmanın peşine düşeceğinize
Susup konuşmanın yararı yep yeni doğan gün yüzleriyle eş değerdir...
Son sözlerinizi söylemekte acele etmeyiniz
Bilimelisinizki son sözlerni söylemede acele edenler,
Daha sonra söyleyecek bir tek sözcük dahi bilamazlar...

Susun,Susun,Susun

Süküt ile tanıştırın hayatınızı
Yıldırımların eksik olmadığı,
Gök gürültülerinin yeri göğü inlettiği O hayatınızdan biraz sıyrılıın
Kendinizle Kendi susukunlğunuzla tanıştırın kendinizi

Hsnaa...